Το πρώτο τεχνητό γρασίδι τοποθετήθηκε πέρα από το σκυρόδεμα, το 1964, και έγινε γνωστή ως «Chem χλόη».
Ονομάστηκε αργότερα «Astro-Turf» όταν εγκαταστάθηκε στο Χιούστον Άστροντομ το 1966. Οι αθλητές δεν άρεσε παίζοντας σε αυτά τα πεδία, διότι ήταν επικίνδυνο και δεν άνετα τους εκφορτώσεις.
Σε σύγκριση με μόνο ένα λεπτό στρώμα του Astro χλοοτάπητα πάνω από μπετόν, ένα νέο τεχνητή τύρφη αναπτύχθηκε στο πρόωρο 2000s, και ονομαζόταν καουτσούκ στυρολίου-βουταδιενίου, συνηθέστερα γνωστό ως «κόκκους καουτσούκ.» Το καουτσούκ ήταν φτιαγμένο από μικρή μαύρη ψίχα κομμάτια που προήλθε από παλιά λάστιχα. Τα ψίχουλα του ελαστικού ήταν χύνεται μέσα-μεταξύ των λεπίδων ψεύτικο γρασίδι, δίνοντας την τεχνητή πεδία περισσότερες μαξιλάρι και υποστήριξη. Αυτό ήταν μια καλύτερη λύση και ικανοποιημένοι αθλητές και με τη βοήθεια στην πρόληψη της σημαντικούς τραυματισμούς. Στη συνέχεια, οι κόκκοι καουτσούκ που χρησιμοποιούνται ως επίγεια κάλυψη κάτω από τον εξοπλισμό παιδικών χαρών, και ως ένα υλικό επιφάνειας για τις σιδηροδρομικές γραμμές και την αθλητική
